Voor het noorden van Belgie

Hartelijk welkom op mijn website

met het verhaal van mijn strijd.

 

'Léonard is niet de witte

 

ridder tegen pedofilie'

 

 

laatste etappe van zijn lange tocht langs de rechtbanken. Volgens de betrokkene probeerde de bisschop van Namen eerst om de zaak in de doofpot te stoppen. Niet door het voorval te minimaliseren, maar door te proberen het intern te regelen. Het instituut wilde duidelijk de zaak winnen door te temporiseren, aangezien de verjaartermijn van 10 jaar (na de meerderjarigheid) in het dossier ingediend tegen de priester bij de burgerlijke rechtbank van Aarlen, vlot werd gehaald. Maar aangezien Joël Devillet niet makkelijk klein te krijgen is, begon hij ook een burgerlijke zaak bij de rechtbank van Namen, deze keer tegen monseigneur Léonard die hij verweet hem te hebben weggestuurd van het seminarie (nvdr: Joël Devillet heeft inderdaad enige tijd de hoop gekoesterd om priester te worden) en van blijk te hebben gegeven van passiviteit ten aanzien van zijn verkrachter.

 

Het gerecht was meer dan de Kerk bezorgd om de rechten van de slachtoffers te vrijwaren, maar ook beschuldigden hebben rechten, dus de waarheid kwam niet zo snel aan het licht als Joël Devillet had gehoopt. Die besloot daarop een boek te schrijven, dat ook verscheen in Nederlandse vertaling bij uitgeverij Sea-N. "Ik was 14 en werd misbruikt door een priester" had een grote impact. De media wierpen zich erop en de zaak maakte groot gerucht, zodat de aanklager zijn lijdensweg eindelijk publiek erkend zag.